03-04-2006 Tentonstelin

Vorige week kwam Danny met dit zelfgetypte kaartje thuis:

Live papa en mama

3 aparil heben wy een tentonstelin
Vanselv gmaakt spilgoet
Het kost 20 sent
Het durt van 2 tot 3 ur
In groep walrs
Het gelt gaat naar surname
Er is tee en siroop

Toen ik vanmiddag dus op school kwam werd mijn jas opgehangen door twee kinderen, en mocht ik de klas binnen gaan. Daar moest ik bij een ander kind een kaartje kopen van 20 cent, anders mocht ik niet verder. Ze hadden dus allemaal speelgoed gemaakt van afvalmateriaal net zoals je in de wereldwinkel ziet. Danny gaf me een rondleiding, en ik heb zijn zelfgemaakte boot gekocht, die ik uiteraard moest betalen :o) Toen werd me netjes gevraagd of ik limonade wou hebben, en daar zei ik natuurlijk geen nee tegen. Toen ik dat kreeg moest ik eerst 20 cent betalen…hihi. Daarna was er nog een discussie tussen Jesse en Margot of we moesten betalen voor een koekje. Toen ik ze 20 cent gaf was het over :o)

Ik ben nog even blijven zitten, en toen ben ik gauw naar huis gegaan, want William mocht ook even gaan kijken. Hij heeft een halsketting gekocht die Danny zelf had gemaakt.

Het was erg leuk, en de kinderen waren heel serieus.

18-04-2006 Pasen

De paasdagen zijn hier rustig verlopen. De eerste paasdag zijn we even naar mijn moeder geweest, en daarna heb ik eieren geschilderd met Danny. Na het middagslaapje zijn we naar de dierenweide geweest. Er liepen 4 lammetjes in de wei, en binnen waren nog twee lammetjes die nog maar 4,5 dag oud waren. Danny vond de lammetjes erg leuk. De kleintjes vinden het fantastisch om brood aan de geiten en schapen te geven.

De tweede paasdag zijn we naar mijn schoonouders geweest, en 's middags zijn we thuis gebleven.

19-04-2006 Danny's kamer klaar

In het paasweekend hebben we ook Danny’s kamer helemaal afgemaakt. Hij heeft nu schuifwanden in zijn kamer, waar zijn speelgoed staat nu mooi achter staat opgeborgen. Ze moeten nog één keer geschilderd worden, maar dat doen we als het mooier weer is buiten. Het plafond waren houten balken, en dat hebben we helemaal dicht gemaakt met gipsplaten. En hij heeft nu een vensterbank waar hij ook echt wat op kan zetten. Dit is de eerste kamer in het huis wat we helemaal af hebben gemaakt.

19-04-2006 Milan is een deugniet

Eergisteravond wilde Davey niet gelijk gaan slapen, maar hij werd steeds bozer, dus ben ik even gaan kijken. Hij was zijn "doekie" kwijt, en daar kan hij echt niet zonder slapen. Maar hij was ook nergens meer te vinden, dus heb ik hem een nieuwe uit de kast gegeven. De volgende morgen kwamen we hem weer tegen in Milan's bedje, en hij lag er bovenop te slapen.

Gisteravond wilde Davey weer niet gaan slapen, en ik had het vermoeden dat hij zijn doekie weer kwijt was. Toen ik hun kamer binnenkwam, zag ik Milan nog net snel op zijn buik gaan liggen met natuurlijk Davey's doekie onder hem. En ondertussen Davey maar huilen. Wat een doerak is die Milan, hij had hem stiekem weer verstopt.

April 2006 Knikkerzak

Danny kwam 's morgens in onze slaapkamer, en zag mijn hittepit op de grond liggen. Half slapend hoor ik dat hij er mee bezig is, maar ik had nog geen benul om te zeggen wat het was. Zegt ie ineens: "Waar zit de opening van die knikkerzak?"

21 April 2006 Met Danny naar de stad

Vandaag ben ik samen met Danny naar de stad geweest, want hij is ineens weer erg gegroeid. Het viel me al op dat zijn buikje weg was en dat hij smaller is geworden. Maar hij is dus ineens de hoogte in gaan groeien. Het mooie weer komt eraan, dus ik had zijn zomerjas van boven gehaald. Maar die was ineens aan de korte kant, net als zijn bodywarmer. Zijn gymschoenen waren al een tijdje kapot, dus we moesten nodig even shoppen. We zijn overal voor geslaagd, en hij heeft gelijk zijn rapportgeld uitgegeven aan....auto's (natuurlijk).

26 April 2006 Ochtendgymnastiek

In het kader van de sportactie "Scoor voor anderen", is er bijna elke morgen ochtendgymnastiek op het schoolplein. De kinderen stonden allevier te kijken, want Danny had geen zin om mee te doen. Milan moesten we vasthouden, want die ging er anders vandoor. Maar Davey en Nikki vonden het stiekem best wel leuk, maar lieten het niet blijken. Vooral het liedje "Hoofd, schouders, knie en teen" is favoriet, want die zingen we ook elke keer thuis. En dan doen ze ook leuk mee. Maar op het schoolplein was er geen beweging in te krijgen. Toen Danny naar binnen was liepen we weer naar huis, en toen ik de sleutel in het slot wou doen, ging Nikki ineens uit haar dak. Ze stond te swingen en gek te doen, wijzend naar haar neus, en door de knieën om haar tenen aan te raken. Ik moest zo vreselijk lachen, raar wijfie.

Hier nog even een foto van mijn kleine schoonmakers, ze willen graag helpen met hun eigen doekje. Vooral Nikki loopt de hele tijd achter me aan, en me na te doen. Waarschijnlijk toch genetisch bepaald...?

30 April 2006 Koninginnendag en Marathon

De actie “scoor voor anderen” is begonnen, en dat betekend dat meester Bas en juf Richelle zijn begonnen aan een 24-uur-badminton-marathon. Bobbie (van Ernst, Bobbie en de rest) was te zien op een groot scherm in de sportzaal. De kleuterklassen hadden allemaal snoepkippen gemaakt en Danny mocht er samen met een meisje uit de klas één aanbieden aan Bobbie. Het duurde even voordat de verbinding met Bobbie goed was, maar het is uiteindelijk gelukt.

Zaterdagmorgen (Koninginnedag) waren we weer in de sporthal omdat Danny daar ging ontbijten in zijn pyjama. De wekker stond op 05.45 uur. Om 8.30 zijn we naar het schoolplein gegaan en daar heeft Danny spelletjes gedaan en kon ik even neuzen tussen de “rommel”. Davey, Milan en Nikki waren geschminkt als Bumba, en ze trokken veel bekijks.

's Middags zijn we naar de stad gereden, want we wilde graag even naar de rommelmarkt. We waren nog maar net uitgestapt en we kregen de eerste regenbui al op onze kop. Het werd zo erg dat we een half uur hebben geschuild bij de shoarmatent en tussen de buien door weer terug zijn gegaan. Milan had het erg koud, en moest nodig opwarmen. We hebben toen maar een eind gereden, zodat ze lekker konden slapen in de auto.

30 April 2006 Opmerkingen

We gaan niet zo vaak met z'n allen en vooral niet met de drielingwagen op pad, en we weten ook weer waarom. We worden vaak aangesproken en helaas zijn het ook vaak geen leuke opmerkingen. Met Koninginnendag was het ook vaak raak, en dit zijn een paar opmerkingen die zijn blijven hangen:

Twee vrouwen wilde graag wat zeggen, want dat zag ik aan hun blik.
De eerste vroeg aan mij: "Zijn ze alledrie tegelijk gekomen?"
Jacky: "Nou, gelukkig niet tegelijk"
Ze keek me heel raar aan, en vroeg nog een keer of ze tegelijk waren gekomen. De andere vrouw snapte hem wel en zei: "Nee, dan had je hier nu niet gestaan." De eerste vrouw moest toen ook lachen.

Een tijdje later hoorde we twee mensen met elkaar praten.
"Zal het een drieling zijn, o nee toch niet, het meisje zit lager."

Vanmiddag zijn we even naar de dierenweide geweest, en een oudere vrouw vroeg: "Zijn het twee meisjes en een jongen?"
(Milan heeft wat langer haar, dus dat kon ik wel begrijpen)
Ik zei dus nee, en toen zei ze: "Dan zijn het zeker 3 meisjes!"

En verder hebben we vaak gehoord: "Is het een drieling?"
Maar die opmerking is al zó oud.