16-08-2004 Kinderarts en eerste schooldag!
Hier gaat het allemaal z'n gangetje. De nachten zijn nog steeds erg lang, maar vooral Nikki en Davey slapen 's nachts steeds langer achter elkaar. Nikki heeft zelfs al twee keer doorgeslapen. Dus het begin is er.
Donderdagmiddag zijn William en ik naar het ziekenhuis geweest met de kids. Het was een hele onderneming met twee auto's volgeladen. Het was rustig in het ziekenhuis, maar toch hadden we nog genoeg bekijks met de drielingwagen. De kinderarts was zeer tevreden over alledrie. Ze zijn helemaal nagekeken, en er waren helemaal geen opmerkingen. Het groeien gaat ook goed, want ze zijn nu 3860 gram (Davey), 3785 gram (Nikki), en 2970 gram (Milan). Milan drinkt een stuk minder dan zijn broer en zus, maar was ook genoeg aangekomen. Over zes weken mogen we weer terugkomen.
Danny is vandaag voor het eerst naar school geweest, en heeft het super gehad. Met wegbrengen zag ik wel dat hij waterige ogen had, maar hij liet niets merken. Hij was heel enthousiast toen ik hem weer op kwam halen, en wilde 's middags heel graag weer naar school. Vanavond stond hij ineens op de trap en vroeg of hij alweer naar school mocht, het was toen net 20.00 uur :o) Morgen moet hij ook de hele dag, en Woensdag, Donderdag en Vrijdag alleen de morgen. Achteraf heb ik me dus weer veel te veel zorgen lopen maken, maar er zal vast nog wel een terugslag komen.
We hebben deze week hele dagen hulp, en volgende week voor halve dagen. En dat elke keer om en om.
Het is een aardige vrouw, en ik had wel het gevoel dat het klikte. Met mij gaat het ook steeds beter, maar moest even een stapje terug doen. Afgelopen weekend had ik heel veel pijn in mijn buik en zij. En in een halve dag tijd werd het zo erg dat ik bijna niet meer kon lopen. Dus toen maar naar de huisartsenpost geweest, en daar bleek dat ik weer een nierbek ontsteking had. Gelukkig kreeg ik gelijk ook pijnstillers mee, zodat ik weer gauw op de been was. Want ik kon William natuurlijk niet alles alleen laten doen.
Danny had nog wel wat leuks:
Ik liep naar boven om te kijken waarom Milan zo aan het huilen was, en Danny liep met me mee. Ik sta tegen Milan te praten, en Danny staat bij het bedje van Nikki en zegt:"Die roze is ook wakker!"
Hij weet de namen wel te onthouden, maar weet vaak niet bij welke baby die hoort.
30 Augustus 2004 Update
Eindelijk even de kans om een update te schrijven. Op zich vind ik de drukte met een drieling wel meevallen, maar ik ben gewoon altijd wel bezig. Meestal heb ik wel een baby op mijn arm, en als ze allemaal liggen te slapen, dan ben ik wel bezig met voeding maken of kleertjes in de kast leggen enz. En de middagen dat Danny thuis is ben ik er alleen voor hem, en zo is de week heel gauw om. Af en toe vergeet ik bijna foto's te maken en te filmen. Maar bovenal geniet ik van mijn vier kinderen. Ik had niet verwacht dat het allemaal zo vanzelf zou gaan, en ze meteen al helemaal bij ons gezin zouden horen.
Met Danny gaat het heel erg goed, en laat zien dat hij een echte grote broer is. Hij helpt heel erg graag, en dat is heel erg leuk om te zien. Speentjes in de mond doen, melk van de mondjes afvegen, spuugdoekjes pakken, enz. Vanmiddag hadden we Nikki meegenomen naar school, en hij stond helemaal trots te glimlachen naast me. School vind hij ook nog steeds leuk, maar vanmiddag zei hij dat de peuterspeelzaal toch leuker was. Misschien ook omdat zijn eigen juf vandaag ziek was, en er iemand anders was.
Davey is een stevige baby aan het worden, en begint zich goed te ontwikkelen. Gisteren kregen we van hem de eerste glimlach. Het was niet uitbundig, maar het begin is er. Hij is steeds vaker tussen de voedingen wakker, en wil graag bij ons zitten, om alles goed te bekijken. De muziekmobiel in zijn bedje is heel interessant en vanmiddag had hij er een poppetje van te pakken. Zijn ogen volgen alles en zoekt ons als we praten. Gewoon een lekker ventje dus.
Milan is nog steeds zo'n iel mannetje. Vergeleken met de andere twee is hij heel erg klein.
Maar hij drinkt dan ook minder dan de andere twee dus groeit ook minder snel. Volgens mij is hij de slimste van het stel, want hij heeft ons al verschillende keren in de maling genomen. Hij kan heel zielig doen, en als we hem oppakken, is hij gelijk heel vrolijk en geeft geen kik meer. Maar verder is hij best wel makkelijk, en Danny's lievelingetje. Hij noemt hem altijd, de kleine witkop. Ze hebben allebei van dat witte haar, en Danny is daar heel erg trots op.
Nikki is enorm gegroeid, en we hebben het vermoeden dat ze haar broer heeft ingehaald. Het is een heerlijke meid, die nog steeds heel erg makkelijk is. Soms kan ze gewoon een uur van zich af liggen kijken, zonder een kik te geven. Maar als ze eenmaal begint te huilen, dan is het net een luchtalarm.
Jemig wat een stem heeft ze, dat is gewoon niet leuk meer. Als ze alle drie huilen, dan is dat haar schuld. Dus als ze 's nachts begint te huilen, weten we niet hoe snel we haar moeten pakken, voordat alles wakker word. Afgelopen Zaterdag kreeg ik van haar het eerste lachje, dus ze was de eerste. Ik noem haar altijd zussie, en ik vind het toch heel erg leuk om een meisje te hebben. Zondag heeft ze voor het eerst een jurkje aangehad, en daar hebben we meteen een foto van gemaakt. Verder gaat het hier zijn gangetje. Ik heb een fantastische hulp, en we kunnen het goed vinden samen. Ze heeft zelf ook kinderen, en je ziet haar genieten als ze kan helpen met voeden en badderen.
Mijn weerstand is 0,0 en afgelopen weekend had ik een fikse griep te pakken, maar gelukkig heb ik niemand aangestoken. Daarvoor zat ik al met een nierbek ontsteking, en daar zit ik nu allemaal niet op te wachten. Maar nu gaat het weer prima, en kan er weer tegenaan.
31-08-2004 Consultatiebureau aan huis
Maandag werd ik gebeld door het consultatiebureau, om te vragen waarom ik niet op was komen dagen. Ik had de oproep dus helemaal niet ontvangen, dus dat was wel even balen. Een nieuwe afspraak op korte termijn was niet zo makkelijk voor drie kinderen, dus is er Dinsdag iemand bij ons thuis gekomen. Geluk bij een ongeluk dus... Ze zijn alledrie heel goed gegroeid. Davey is nu 4780 gram. Nikki 4660 gram. En Milan 3420 gram. Ik maakte me een beetje zorgen om Milan, omdat hij altijd zo klein lijkt. Maar dat komt vooral omdat die andere zo groot zijn, en bolle wangen hebben. Dus het valt gewoon niet zo erg op. Hij overstrekt zich nogal, en ik heb wat tips gekregen om dat te voorkomen.
Ze vond dat ik het thuis goed georganiseerd heb. Dat vond ik best wel een compliment.