04-12-2005 Sinterklaasfeest thuis

Vandaag hebben we bij ons thuis het sinterklaasfeest gevierd, en mijn moeder en schoonouders waren ook uitgenodigd. Maar eerst hebben we samen met Danny een dvd gekeken, met de titel "Sinterklaas en het geheim van de robijn". Mijn moeder was er precies om 15.00 uur en toen hebben we Davey, Milan en Nikki wakker gemaakt. Voor we beneden kwamen was de rest er ook al. Milan was goed in zijn doen, ondanks dat hij al een paar dagen grieperig was. Na de hoge koorts van de vorige dag, was hij nu gelukkig weer lekker koel.

We dronken warme chocolademelk en zongen sinterklaasliedjes. We waren maar aan het wachten en wachten, totdat we ineens veel kabaal in de hal hoorde. Er werd gebonkt op de deur, die vloog open en de pepernoten vlogen ons om de oren. Iedereen schrok, maar toen piet weer weg was, zijn we gauw gaan kijken in de hal. Daar stonden héél véél kadootjes, en Danny was er helemaal ondersteboven daarvan. Hij heeft geholpen met alles naar binnen te slepen, en daarna kon voor hem het echte feest beginnen.

William heeft alle kadootjes uitgedeeld, en toen mochten de kinderen beginnen met uitpakken. We hebben met z'n allen geholpen, en er zat leuk speelgoed in.
Danny kreeg o.a. een vliegtuig van Playmobile en een grote hijskraan. Davey een pop van Ernie, die allemaal geluidjes maakt en Teigetje die heel goed kan springen. Nikki kreeg een echte wandelwagen met een lieve pop, die gelijk werd geknuffeld. Milan kreeg een huisje waar hij vormen in kan doen en veel geluidjes kan maken, en een grote kubus met verschillende spelletjes. Ze zijn allevier dus goed verwend.

Daarna mochten de grote mensen hun kadootjes uitpakken. En ook hun zijn goed verwend met kadootjes, chocolade, en marsepein.

De kinderen hebben daarna nog heerlijk gespeeld, totdat we gingen eten. Iedereen is gebleven, en heeft een hotdog gegeten. De kleintje kregen voor de eerste keer een knakworstje, en dat ging er wel in. Danny kon zijn broodje niet meer op, want die zat vol van al het snoepgoed.

Na het eten ging de visite weer weg, en konden we nog even rustig bijkomen. Een tijdje later zijn de kinderen naar bed gegaan, en we hebben ze niet meer gehoord tot de volgende ochtend.

We hebben een hele leuke sinterklaasfeest gehad, en dat vertelde Danny ons ook de volgende dag.

05-12-2005 Milan ziek

Milan is helaas toch zieker geworden, en is net een klein zeehondje. Vanmorgen heb ik hem maar even meegenomen naar de dokter, want hij was heel erg zielig. Hij heeft zijn eerste kuurtje anti biotica gekregen. Dit is de eerste keer dat er één echt ziek is, dus we mogen niet klagen. Hopelijk is hij er snel weer overheen.

06-12-2005 Avondeten

Het eten ligt hier altijd, all over the place, maar ik kan er weinig aan doen, ze moeten het toch leren. Bij Danny was het ook altijd een zooitje, maar zo ineens ging het steeds beter. Maar drie van die boefjes kunnen er een beste zooi van maken, als ze vruchtenhagel op brood hebben gehad, heb ik echt een stofzuiger nodig. En dan kom ik ze de volgende dag toch nog tegen. Als ik 's avonds een beetje aan de late kant ben, of gewoon geen zin heb, dan voer ik ze met een lepel. Dat vinden ze gelukkig (nog) niet erg. Gisteren zat er jam in Nikki's haar, en volgens mij vond ze het zelf wel heel erg leuk. En Danny moest er ook om lachen, dus veel hoop is er nog niet. Want die aandacht vond ze natuurlijk erg leuk.

Maar wij hebben wel één groot voordeel...Baloo! Ze mag de restjes opeten als we van tafel gaan, en dan hoeft er alleen nog maar een dweil aan te pas te komen.

06-12-2005 Postuur

Milan is "de kleine man", zoals ik hem altijd noem. Hij is heel smal (en zo vlug als water). Tot voor kort had hij nog maatje 80, maar hij is ineens een stuk gegroeid, en is nu even lang als Nikki. En kan nu ook maatje 86 aan.

Nikki heeft een heel ander model, heupen en een dikke kont. Ze heeft maatje 86, maar 92 kan ze ook al heel goed aan. Het gewicht zit aan de onderkant.

Davey is de grootste, en dat was hij al vanaf het begin. Zijn "probleem" zit hem in de schouders, want die zijn erg breed. Hij heeft altijd al grotere shirts aan dan gemiddeld, omdat ik anders zijn armen er niet in krijg. Maar de verhoudingen worden nu wel steeds beter, de echte boedha buik is nu weg, maar hij blijft breed aan de bovenkant. Hij heeft maatje 92 van broek, maar met shirts en truien mag hij wel 98/104 hebben.

Het is trouwens wel een leuk gezicht, twee broers die zo verschillend van elkaar zijn.

09-12-2005 Kwakkelen

Milan is wel weer opgeknapt, maar Davey had vanmorgen één oogje helemaal dicht zitten en een snotneusje. Het was ook opgezet, dus daar hebben we nu een oog-gel voor. En Nikki begint nu ook te snotteren, maar dat kan haast niet anders. Hun bedjes staan naast elkaar, en de knuffels in bed worden constant geruild. Dus de bacillen kunnen hun best doen.

En het lijkt er op dat Danny ook een keer ziek gaat worden. De laatste keer dat hij ziek was zat hij nog op de peuterspeelzaal. Ik kan het me nog herinneren omdat er toen sinterklaasfeest was.

19-12-2005 Slapen

Voor Davey is het heel belangrijk dat ik hem niet "verwen". Soms heeft hij moeite met in slaap komen, maar ik haal hem nooit uit bed. Ik weet zeker dat het hek dan van de dam is, want dat is precies wat hij wil. En die aandacht krijgt hij alleen overdag.Als hij het echt te bont maakt, en er zijn broertje en zusje mee wakker maakt, dan ga ik naar hem toe, geef hem zijn doekje in handen, en zeg dat hij moet gaan slapen. Na hooguit drie nachten is het weer goed.

Het zijn periodes, maar ook de andere hebben hun momenten. Ze hebben ook wel eens nare dromen, of zitten niet lekker in hun vel. Maar ik troost ze alleen in hun bedje, en haal ze er niet uit. Soms zitten de andere ook rechtop als ik naar Davey ga, maar ik schenk geen aandacht aan hun, en loop gewoon weer weg. Na 5 minuten liggen ze weer lekker te slapen, omdat ze niet beter weten.

19-12-2005 Van alles!

Ze staan hier vaak bij de fruitschaal, en dan hoor ik van alledrie pee (peer) en pappel (appel) enzo. Ze zeggen sinds deze week ook opa en oma, en verder zijn er heel veel woordjes bijgekomen, dat ik ze niet eens allemaal weet. Davey praat met een heel lief stemmetje, en net alsof hij overal een vraagteken achter zet. Dus alles in een vraag vorm. Dat klinkt heel erg lief.

Nikki noemt haarzelf "Ki", en Milan vind het heel leuk om lichaamsdelen aan te wijzen. Vooral neuzen zijn favoriet, en als hij dat bij mij doet, zijn we met z'n vieren alleen maar aan het wijzen naar elkaar, en alles word benoemt. Dit is ook zo'n leuk gezicht, en er komt geen eind aan.

De strijd om aandacht van Mama word steeds erger, vooral Davey word gauw boos, als iemand ook bij mij op schoot wil zitten. En voor je het weet ligt er één languit op de grond boos te zijn. Maar daar schenken we dan maar geen aandacht aan.

Ik merk ook dat dit de leeftijd is dat ze zich bewust zijn van een vieze broek. Ze zeggen ook bah, en komen met een schone luier aanlopen, wijzend naar de natte doekjes op de kast. Danny was een week na zijn tweede verjaardag zindelijk, en dat ging gelijk goed. Met een weekje ging hij naar de wc. Maar met deze drie weet ik het nog niet. Uitgerekend zit ik dan zo'n 40 keer per dag met ze bij de wc, want als er ééntje gaat willen ze natuurlijk alledrie. Dat is erg veel, en als ze ietsje ouder zijn, kunnen ze het eerder zelf.

Eerst maar eens de zomer afwachten, en kijken wat ze dan gaan doen. Misschien ga ik dan wel een poging wagen... ik weet het nog niet.

Kerst 2005

Danny zijn kerst begon al op 22 December, want toen mocht hij 's avonds naar school. Dat was natuurlijk erg spannend, en hij kon dan ook haast niet wachten tot het 18.30 uur was. Ik heb hem naar de klas gebracht, en daar stonden allemaal tafeltjes met stoeltjes klaar. Een aantal moeders hadden lekkere hapjes gemaakt, en de kinderen hebben ervan gesmikkeld. Buiten stonden twee schapen en open vuur. En er was buiten warme chocolademelk en kerstkransjes voor de ouders. Het zag er allemaal heel gezellig uit.

De 1e kerstdag zijn we de hele dag thuis gebleven. 's Morgens heb ik kleine hapjes op tafel gezet, en toen de kleintjes gingen dutten hebben we Herbie gekeken op dvd. Danny is nu helemaal gek van die film, en dat hadden we eigenlijk wel verwacht van onze autogek, en heeft hem nu al drie keer gezien. Toen de kinderen 's avonds op bed lagen, zijn William en ik gaan gourmetten. Om 22.15 uur hadden we alles alweer netjes en zijn we televisie gaan kijken.

Op 2e kerstdag zijn we naar mijn schoonouders geweest, en daar stond ook het nodige aan eten op tafel. De kleintjes hebben heerlijk gegeten van de stoofpeertjes. Maar we konden ze wel blijven voeren, want ze vonden alles lekker. Gelukkig zijn ze op de terugweg naar huis niet in slaap gevallen, dus konden ze thuis gewoon naar bed. We hebben toen "Wie is het?" en "Rummicub" met Danny gespeeld.

's Avonds hebben we patat, biefstuk, stoofperen en champignons gegeten, en ijs als toetje. Ennnn...William heeft gekookt, dus ik heb rustig kunnen zitten.

Nikki had voor het eerst een echt kapsel, en ze was zó trots op haar kleren, laarsjes en haar. We moesten er elke keer wat van zeggen, het begint al een echte tut te worden.

31-12-2005 Oudjaarsavond

Ons oudejaarsavondje was zeer geslaagd, en ook lekker rustig.

William had 3 dingen uit het vuurwerk pakket aangestoken, toen de kleintjes ook nog wakker waren, en Danny mocht buiten staan om te kijken. Ze vonden het heel erg leuk, en vooral Nikki wilde bij het raam blijven staan toen het al afgelopen was.. Toen alle kids op bed lagen zijn William en ik televisie gaan kijken. Op tafel stonden gevulde eieren en een stokbrood met wat salades. En de appelflappen en oliebollen ontbraken natuurlijk ook niet. De kerstboom hadden we al afgetuigd dus hebben we maar veel kaarsjes aangestoken. Om 23.30 uur hebben we Danny wakker gemaakt, en dat ging heel erg makkelijk. Het woordje vuurwerk deed wonderen. Hij heeft eerst nog even wat gedronken en een oliebol gegeten voordat het 00.00 uur werd. Na het knuffelen om 00.00 uur zijn Danny en ik naar boven gegaan om naar het vuurwerk te kijken vanuit onze slaapkamerraam. We hadden een heel mooi uitzicht en het vuurwerk wat William heeft aangestoken viel een beetje in het niet. Danny heeft genoten en was heel erg enthousiast. Daarna hebben we nog even wat gedronken beneden en mijn zus en moeder gebeld.

Het was heel erg leuk, maar ik ben blij voor alle dieren dat het weer voorbij is. De kleintjes hebben gelukkig overal doorheen geslapen, terwijl er toch flinke klappen zijn geweest.

2005 is eigenlijk voorbij gevlogen. Het was erg druk, maar ook heel erg leuk. De eerste verjaardag van de drie, en het eerste echte verjaardagspartijtje van Danny. En niet te vergeten de verhuizing, en Danny die naar zijn nieuwe school ging. 2006 begint daardoor heel anders voor ons, maar we gaan nu hier onze nieuwe herrineringen maken.