Juli 2006

Ik heb een filmpje bekeken over een andere drieling. Dit heeft me zo erg aangegrepen, dat de tranen over mijn wangen liepen. Dit is zo herkenbaar, de streken die ze uithalen, elkaar opzetten tegen de ander en het samenwerken om iets voor elkaar te krijgen. Heel treffend ook dat het zwaar is om een drieling te hebben, maar dat je er voor geen goud 1 zou willen missen. Het idee dat je gelukkig bent dat ze er zijn, ook al brengen ze véél werk met zich mee. Ik vind het zo moeilijk om tegen mensen iets te zeggen over drukte of zo want dan hebben ze meteen iets van "ja ik zou voor geen goud met je willen ruilen" en dat bedoel ik niet!

HET IS ÓÓK FANTASTISCH !!!

Vakantie Slagharen 28 Juli tot 30 Juli 2006

We hadden er wekenlang naar uitgekeken, vooral Danny, en eindelijk was het zover ! Om ongeveer 13.00 uur zijn we gaan rijden met de auto en een kar er achteraan, en we waren rond 14.45 uur in Slagharen. Nadat we ons hadden gemeld en de sleutel van onze wigwam hadden gekregen, zijn we er gelijk naartoe gegaan. Het zag er heel geinig uit, al die wigwammen bij elkaar. Nadat we alle tassen in de tent hadden gezet zijn we gelijk naar het park toegegaan. Daar gingen Danny en papa gelijk al in de "Octopus", en Danny was helemaal blij dat we er eindelijk waren. Er waren bijna geen wachtrijen aan het eind van de middag dus hij kon overal in.

Toen we moe waren zijn we naar de tent gegaan, waar het erg warm was. We konden niet in de tent zijn van de hitte, maar toen de avond was begonnen en de zon weg was, konden we de warmte er wel uit krijgen. Het duurde heel lang voordat Davey, Milan en Nikki gingen slapen, de laatste sliep pas om 23.00 uur. Toen is Danny ook pas naar bed gegaan, en volgens mij sliep hij binnen 5 minuten.

De volgende dag kwamen we erachter dat er een ware mierenplaag in onze tent aan de gang was. De voorraadkast kon ik als eerste uitruimen en heb zelfs dingen weg moeten gooien. We gingen buiten ontbijten, maar dat hebben we niet lang volgehouden, want er waren veel wespen. Ondertussen werd het steeds warmer in- en om de tent, dus zijn we maar gauw naar het park gegaan. Daar hadden we het na een paar uur wel gezien, en zaten we een beetje met onze handen in het haar. Want de kleintjes waren moe, maar we konden ze niet in de tent leggen. Er was ook totaal geen schaduw te vinden daar, en in de tent was het veel te warm. We besloten om maar naar het zwembad te gaan, maar ook daar was alleen maar zon. Uiteindelijk hadden we een plekje met twee ligstoelen, en de schaduw van een plant die daarachter stond. We konden wel afkoelen in het water, en het was daar dan ook heel erg leuk voor de kinderen. Maar helaas zijn we daar allemaal verbrand, en dat is erg klote voor iemand die daar altijd zo op toe ziet.

We moesten dus nodig weg bij het water, en de kleintjes zaten nog geen twee meter in de wagen toen de eerste als een blok in slaap viel. Het was ook weer etenstijd dus zijn we maar weer naar het park gegaan, om daar wat te eten. Aangezien we het niet zagen zitten om naar de tent te gaan, laat staan om daar te moeten koken. Met veel moeite heb ik Davey, Milan en Nikki weer wakker gekregen, zodat we konden gaan eten.

Maar ook dat was geen succes, want we moesten vluchten van onze picknicktafel, en het drinken moesten we weggooien door de wespen. Op dat moment had ik het helemaal gehad, en was het liefst meteen naar huis gegaan. Maar Danny vond het allemaal even prachtig en hij had er zolang naartoe geleefd, dat ik hem dat niet aan kon doen. Wel hadden we al besloten dat we niet Maandagmorgen, maar Zondagmiddag weg zouden gaan.

Ik vond het niet zo'n geslaagde vakantie, maar dat kwam vooral door het warme weer en de beesten. Davey en Milan zijn allebei een keer te ver bij de tent vandaan gegaan, waardoor er even lichtelijk paniek was, en dat vond ik ook niet zo prettig.

En de laatste dag van de vakantie wilde Danny heel graag met papa in de boomstam. Dat ze een tijd moest wachten vond Danny helemaal niet erg. Ik stond op een afstandje te kijken, en zag ze naar beneden gaan, er spatte veel water omhoog toen ze beneden waren, en het eerste wat ik toen zag staat in mijn geheugen gegrift. William zat overdwars voorin de boomstam, en Danny zag ik niet meteen. Ik had het gevoel dat de wereld even stilstond en het zweet brak me aan alle kanten uit.
Even later zag ik dat Danny huilde, en ben ik huilend naar de uitgang gerend. Blijkbaar was William zijn voet weggegleden, waardoor Danny met zijn bovenlip tegen de voorkant was geklapt. Na een ijsje erop waren we over de ergste schrik heen, maar ik vergeet dit mijn hele leven niet.

Danny heeft verder wel genoten van de vakantie en vond het heel erg dat we weer naar huis moesten. Voor Nikki was het allemaal niet zo leuk, want ze word al hysterisch als ze een fruitvliegje ziet. Ze begon ook steeds slechter te eten en te drinken, toen we eenmaal thuis waren was ze dolgelukkig en de hele dag vrolijk.

Dat was ons vakantieverslag, het mooiste is dat papa nog drie weken vakantie heeft. Dus we kunnen nog héél véél leuke dingen gaan doen.

Juli 2006 Ervaringen met buitenstaanders

We hadden een leuk spelletje bedacht in het pretpark. Elke keer als iemand wat zei of naar ons ging wijzen, deden we dat terug. Als iemand bijvoorbeeld zei, kijk een drieling ! Dan zeiden wij, kijk een vrouw in een paarse rok, of kijk een vrouw met een lelijke zonnebril.

Eén keer kwamen twee mannen lachend en wijzend op ons af lopen, en ze vielen erg op in hun dezelfde wit/blauw gestreepte korte broeken, dus bij hun deden we dat ook. Maar deze bleven staan, en vroegen een paar dingen over onze wandelwagen, want hij werd binnenkort vader van een tweeling en zijn oudste kind zou dan pas 18 maanden zijn. Later vroeg hij aan William hoe dat toch kon een drieling, dus William antwoord:"Nou, gewoon veel sex hebben." Die man dacht eerst dat hij het niet goed gehoord had en daarna moesten ze erg lachen.

Toen we een keer terug liepen naar de wigwam, kwamen we langs een ouder echtpaar en die vroeg heel orgineel: "Is dat een drieling?"
Toen antwoorde William: "Nee, het zijn twee neefjes en een nichtje".
We zijn gewoon doorgelopen, en moesten er zelf erg om lachen.

We hebben natuurlijk veel mensen gezien in de vakantie, en op een gegeven moment word je erg melig van. En ga je dat soort dingen zeggen.

Terug