04-05-2005 Kinderarts !
Afgelopen week zijn we ook nog naar de kinderarts geweest, en ik was heel benieuwd wat hij van Davey's gewicht zou zeggen. Maar dat was prima in vergelijking met zijn lengte...pff...dat valt weer mee. Hij heeft ook hele brede schouders, dus het zal zijn bouw wel zijn. Ennn...we hoeven niet meer terug te komen. Hij zei zelfs, ze doen het beter dan menig eenling. Een groter compliment kon hij me niet geven. We hebben het ook heel erg met ze getroffen, ze zijn nog niet ziek geweest, en zijn ook amper verkouden. En als dat het geval is, dan hebben ze daar geen hulp bij nodig. Bij Danny eigenlijk precies hetzelfde. Het moet een waar paradijs zijn geweest in mijn buik, dat kan niet anders.
06-05-2005 Opvoeden !
Wat het opvoeden betreft, kijk ik altijd maar wat er gaat komen. Ik pik zo hier en daar wat richtlijnen op van anderen en uit de boeken en geef er een eigen draai aan. Meestal gaat het vanzelf en blijkt achteraf dat ik het goed heb gedaan. Niet altijd, maar dat is denk ik normaal. Je kunt niet alles perfect doen. We hebben altijd ontzettend veel geluk gehad met Danny, ik heb nog nooit zo'n lief en makkelijk kind gezien. En dat zeggen ook heel veel andere mensen. Hij begrijpt alles heel goed, en misschien heeft hij daarom zo weinig problemen gehad met het aanpassen na de komst van de drieling. En of dat nou met zijn opvoeding te maken heeft...dat denk ik niet. Maar deze drie zullen we (proberen) dezelfde opvoeding te gaan geven. Danny kwam bijvoorbeeld niet aan mijn spullen die op tafel lagen, omdat ik hem het woordje NEE had geleerd. Ook al viel dat niet mee, want hij liep al langs de tafel met 6 maanden. En dus nog te jong om zoiets te begrijpen. Maar toen hij wat ouder werd lukte het me toch. Nikki is nu zover dat ze de tafel onveilig maakt, en ik ben begonnen met elke keer NEE te zeggen. Na een keer of zes zet ik haar ergens anders neer. Ik kijk het een weekje aan, en als het niet lukt dan stop ik er misschien wel mee. Maar als zij het eenmaal door heeft dan zien de andere het misschien ook. Even afwachten dus maar. Zo heb ik misschien ook wel wat eigen regeltjes, die bij Danny heel goed werkte, en dat ga ik zeker weer uitproberen bij deze drie. Bijvoorbeeld vaste momenten om te eten en drinken, en dat terwijl ze daarbij zitten. Zodat ze niet de hele dag met een beker aan het lopen zijn, en leren om even rust te nemen.
Maar of dat allemaal gaat lukken weet ik niet...ik ga wel mijn best doen.
10-05-2005 Moederdag !
Ik heb een hele leuke moederdag gehad. Ze zaten met z'n allen op ons bed, terwijl William probeerde ze daar ook allemaal te houden. Lekker ontbijten met aardbeien, verse jus en croissants. Danny had op school een receptenschrift voor me beplakt...zo lief ! Hij had het cadeautje al een hele tijd onder zijn bed liggen, en vond het heel erg moeilijk om zijn mond te houden over wat er in zat. Het opzegversje heeft hij twee keer bijna verklapt, maar eindelijk kon hij het zeggen...
"Lieve mama, Jij hebt altijd zoveel te doen.
Daarom gaan we jou vandaag verwennen,
en beginnen met een dikke zoen."
Zucht...
13-05-2005 Bewondering !
Wat heb ik een bewondering voor alle moeders die voor hun kinderen moeten zorgen terwijl ze eigenlijk zelf ziek zijn. Woensdag was ik al helemaal niet in mijn doen (griep), en was heel erg blij toen William thuis kwam om 18.00 uur. Ik ben daarna gelijk mijn bed ingekropen.
Gisteren is hij thuis gebleven van zijn werk om voor de kinderen te zorgen. En ik? ... ik heb de hele dag in bed gelegen. Ik kon alles aan hem overlaten, terwijl ze allemaal aan het snotteren zijn. Heerlijk om even uit te kunnen zieken. Hopelijk gaat het gauw weer een stuk beter, maar we hebben een lang weekend, dus heb nog even de tijd.
Er zijn zat mannen die niet even een dagje thuis kunnen blijven, dus ik heb heel erg veel geluk. Dus William...bij deze...heel erg bedankt !