01-11-04 Nog steeds ziek !
Het is toch nog niet zoals het moet wezen.
De voeding van 23.00 uur is enigszins uitgelopen tot 03.00 uur vannacht. Nikki zat helemaal onder de dunne poep, tot aan haar nek, en omdat het langs de luier was gelopen zat het ook op mijn broek en de bank. Later begon ze ook nog te spugen, en toen was mijn shirt ook vies. Ze kon natuurlijk niet meer slapen, en had al niet veel gedronken, dus veel zat er niet meer in. En ik kon haar niet gelijk weer een fles geven, dus toen maar opgebleven. In bed ging ze alleen maar huilen, en dan had ik ze alledrie wakker gehad. Dus het was een lang nachtje.
Om 06.30 uur werden de jongens wakker, en zaten na de voeding ook allebei tot hun nek in de stront.
Het was hier dus niet zo gezellig vanmorgen. Ze zijn alledrie in bad geweest, en na de voeding van 11.00 uur zijn ze lekker gaan slapen. Ik hoor nu net dat Nikki weer wakker is, maar dat mag dan ook wel.
06-11-2004 Diarree !
De baby's zijn allemaal aan de diarree geweest, en hadden een virus te pakken. Maar ze zijn eindelijk weer aan de betere hand, en er zit zelfs weer een beetje ritme in.
Davey is alleen nog een beetje verkouden, maar is wel weer een stuk vrolijker. Hij lacht heel erg veel, maar heeft ook regelmatig last van zijn mondje. Het eerste tandje is in zicht maar wil niet doorkomen.
Milan is nog steeds aan de diarree, maar dat merk je niet aan hem. Je hoeft maar naar hem te kijken en begint gelijk te lachen. Net als zijn broer en zus kan hij nu ook niet meer tegen kietelen. En hij zet nu ook beter zijn armen onder zijn lichaam als hij op zijn buik ligt.
Nikki is een lieverd die heel graag lacht. Daar was ze de eerste mee, en ze maakt er nu ook geluid bij. En kletsen kan ze ook erg goed. Ze weet precies wat ze wil, en zorgt dan ook dat het gebeurd.
Danny vind het nog steeds allemaal fantastisch, en is heel lief voor ze. William en ik gaan om beurten iets leuks met hem doen, en daar geniet hij ook van. Hij gaat heel graag naar school, maar dat komt ook omdat hij graag naar zijn vriendinnetje gaat.
Dat was het wel weer zo'n beetje. We hopen weer wat slaap te krijgen nu ze weer wat beter zijn. Zodat we weer kunnen genieten, want dat kwam er niet echt van.
Aankomende week gaan we weer naar het consultatiebureau, en krijgen ze hun tweede prik. Ik ben benieuwd hoeveel ze zijn gegroeid.
11-11-2004 Consultatiebureau
Donderdag zijn we naar het consultatiebureau geweest, en ze waren wederom tevreden over ons drietal.
Davey blijft een druk mannetje, maar ik krijg hem steeds beter onder de knie. Als hij het echt te bont maakt, pak ik hem stevig in een omslagdoek en dan word hij al gauw rustig. Zijn handen zijn constant in beweging, en slaat zichzelf regelmatig tegen zijn hoofd. Soms zo hard dat hij ervan moet huilen. Hij heeft een lichte voorkeurshouding, dus dat moeten we maar even wat beter in de gaten houden. Hij woog 7070 gram en was 63,5 cm lang. In zijn dossier stond dat hij erg hard groeide, maar nu groeit hij gemiddeld.
Milan keek zijn ogen uit, en was heel erg vrolijk. Hij zat de hele tijd naar de verpleegkundige te lachen, dus had het wel naar zijn zin. Het is ook zo'n makkelijk mannetje. Hij kan heel lang in de box liggen spelen met een speeltje boven hem, en is dan heel fanatiek. En kletsen doet hij ook steeds meer. Hij woog 5400 gram en was 59 cm. lang. Zijn groeicurve springt ineens een stuk omhoog, dus hij is met een inhaalrace begonnen. En dat terwijl hij twee weken lang aan de diarree is geweest. Het is nog steeds een iel mannetje, maar krijgt een lekkere bolle toet.
Nikki had het ook prima naar haar zin, maar die lacht toch om alles. Haar armpje hangt ze vaak een beetje naar achteren, maar met een paar tips moet het gewoon overgaan. De arts heeft er ook even naar gekeken, en Nikki vond al die aandacht geloof ik wel leuk. Ze woog 6740 gram en was 63,5 cm. lang. Ook prima gegroeid dus. Haar hobby is momenteel (net als Davey) staan en springen op schoot.
Van de prikken hebben ze gelukkig weer geen last gehad. Na een uurtje of vier begonnen ze te huilen, maar na de zetpil hebben ze heerlijk geslapen tot de pijn over was. Wat ik trouwens wel heel apart vond, was dat Davey er niet tegen kon dat er een ander kindje huilde. Tot twee keer toe begon hij te pruilen en huilen omdat hij een ander kindje hoorde. En dat terwijl hij thuis toch wel wat gewend is, ze herkennen dus heel goed elkaars huiltjes.
17-11-2004 Eerste hapjes !
Zondag hebben ze alledrie hun eerste hapje groente gekregen. En alles is gefilmd en geflitst. Mijn schoonouders waren er ook dus dat was even wat makkelijker. Ze zijn alledrie gek op worteltjes, want er werden geen vieze gezichten getrokken. Davey vond het wel moeilijk want het ging niet snel genoeg. Hij snapte niet goed dat hij moest wachten op het volgende hapje. Met een fles kan hij in één keer doorgaan. Gisteren heeft hij ook een beetje peer/perzik sap gedronken. Daar trok hij eerst wel een vies gezicht bij, maar toen hij het goed had geproefd vond hij het heerlijk. Nikki heeft alleen maar zitten smakken, en kon er wel om lachen. Maar ja, dat doet ze om alles :o) Milan kon het beste happen, want hij deed op het laatst zelfs zijn mondje open. Ook hij vond het heerlijk. Samen met Nikki heeft hij gisteren een heel potje leeggegeten. Vandaag gaan we een nieuwe smaak proberen; sperzieboontjes. Ik vond het best wel een mijlpaal.