November 2005 Milan uit box geklommen en bekers

Vanmorgen ging William met Nikki en Milan naar beneden. Hij zette ze allebei in een box en nog voor hij de trap weer op liep om Davey op te halen, hoorde we een knal en daarna Milan huilen. Dat boefje was uit de box gevallen, en is daar zo van geschrokken dat hij het niet weer heeft geprobeerd. Wij waren ook heel erg geschrokken.

Davey en Nikki hebben een nieuw spelletje bedacht: beker ruilen. Ze doen dat alleen als ik naar de keuken loop, omdat ze best weten dat het niet mag. Nikki drinkt haar beker (bijna) nooit leeg, en dat weet Davey natuurlijk wel. Daarom grijpen ze allebei hun kans als mama even niet kijkt.

04-11-2005 Inpakken...

We zijn vollop onze spullen aan het inpakken. 9 November krijgen we de sleutel van het nieuwe huis, dus dat schiet al aardig op. Soms denk ik wel eens, waar ben ik aan begonnen, maar we gaan straks een veel groter huis krijgen en die ruimte hebben we ook nodig. En Danny krijgt zijn eigen kamer, we zullen ons best doen om het zo leuk mogelijk te maken voor hem. De kleintjes zullen er niet veel van meekrijgen, want hun spulletjes blijven hetzelfde en de bedjes blijven naast elkaar staan voorlopig. Dus dat zal allemaal wel goed gaan komen.

31-11-2005 Vlekkie

We hebben een loge voor twee nachtjes, Vlekkie, de school(knuffel)hond. Danny is dolblij, en neemt hem overal mee naartoe. De bedoeling is om een dagboekje bij te houden met alles wat je met hem hebt gedaan. We hebben er een leuk verhaaltje van gemaakt, en hebben er ook foto's bij geplakt. Normaal gesproken word Vlekkie op Vrijdagmiddag aan een kind meegegeven, en gaat dan op maandag weer terug. Maar omdat Danny bijna van school gaat, mocht hij hem meenemen op Maandag, en moest Vlekkie Woensdagmorgen weer terug. Dat vond Danny wel heel erg moeilijk, het afscheid nemen. En er zijn zelfs een paar tranen om gelaten.

12-11-2005 We zijn verhuisd

Op 9 November kregen we de sleutel van ons nieuwe huis, en 12 November zijn we er in getrokken. We genieten van de ruimte die we hier hebben, en natuurlijk dat Danny zijn eigen kamertje heeft. Hij is er trots op en hij heeft het ook echt verdient. Hij heeft zich ook al aardig aangepast op zijn nieuwe school, en nieuwe vriendjes gemaakt. De eerste dag ging hij al bij Loïs spelen, een buurmeisje die twee huizen verder woont. Dat gaat dus wel goed komen. Davey heeft het de eerste nachten wel moeilijk gehad, en kon niet goed in slaap komen. Milan heeft een dagje last gehad van “verlatingsangst”, en was heel bang als ik even weg liep. Hij bleef dan net zo lang huilen tot ik hem oppakte. Gelukkig was dat snel weer over. Nikki heeft eigenlijk nergens last van gehad, ze pakt haar duim als ze in haar bed ligt en dan horen we haar niet meer.

Verder is het hier een leuke buurt, en er is gauw contact met de buren. We passen ook veel beter in deze wijk.

Vanaf het huis kijken we op de supermarkt en de school is op 5 meter afstand
We hebben lang moeten wachten op een huis, maar dit maakt het allemaal goed.

We hebben het dus allemaal overleeft…en ik ben blij dat het weer wat rustiger gaat worden, ook al is er nog genoeg te doen.

19-11-2005 Stukje gewandeld

We wonen nu een week in ons nieuwe huis, en het werd tijd om eens een wandeling te maken in onze nieuwe buurt. Dus toen de kleintjes uit bed kwamen zijn we gelijk weggegaan. De koek en drinken hadden we meegenomen. We hebben om de scholen heengelopen en daar zat ook nog een groot grasveld, waar Danny kan voetballen en basketballen. Toen we terug kwamen, hebben we de kleintjes uit de wagen gehaald en lekker laten lopen op het schoolplein van Danny's school. Dat vonden ze natuurlijk fantastisch, en Danny vond het leuk dat ze in het treintje hebben gezeten.

22-11-2005 Sneeuw!

Toen we vanochtend wakker werden, lag er een klein beetje sneeuw. Danny was heel erg blij, maar gelijk weer verdrietig toen we zeiden dat het niet lang zou blijven liggen. Halverwege de ochtend begon het weer te sneeuwen, en Milan had het als eerste in de gaten. Hij stond naar buiten te wijzen en maakte er wat geluiden bij, de andere volgde al snel, en toen stonden ze met z'n drieën te schreeuwen. Ze vonden het dus erg leuk. Ik hoop dat er in de Kerstvakantie een beste pak komt te liggen, en hebben ze er alle vier plezier van.

26-11-2005 Sinterklaasfeest op het werk

Vandaag waren we al vroeg uit bed, want we gingen naar sinterklaas. Danny ging als zwarte piet verkleed, maar wilde geen schmink op zijn gezicht. We hadden de drielingwagen omgebouwd tot tweelingwagen, en Milan zat in de buggy.
Vanwege de drukte en de lift was dat beter.

Toen we in de hal kwamen, kregen alle kinderen een vlaggetje, en dat vonden Davey en Nikki fantastisch, want ze waren er flink mee aan het zwaaien. Milan was op de heenweg al een beetje chagerijnig, en wou dus ook het vlaggetje niet aanpakken. We hebben hem gewoon in zijn handje gelegt, en hij hield hem stevig vast. Maar was absoluut niet van plan om er wat mee te gaan doen.

Toen we in de feestzaal kwamen zagen we een podium en veel stoelen en tafeltjes. We zijn in een hoekje gaan zitten, en hebben eerst wat gedronken en gegeten. Zo konden de kleintjes even bijkomen en de kat uit de boom kijken. Ze hebben voor het eerst uit een pakje drinken met rietje gedronken, en die hadden ze zo leeg. Toen ze klaar waren zijn ze op onderzoek uitgegaan, maar bleven wel in de buurt. We zaten op de 7e verdieping, en ze vonden het leuk om naar buiten te kijken. Er kwam ook elke keer een meisje bij ze staan, en dat vonden ze helemaal niet erg.

Na een kleine voorstelling, kwam sinterklaas binnen. Er waren al wel een paar pieten, en Danny had de weg naar de pepernoten snel gevonden.

Sinterklaas ging op het podium zitten, en af en toe werd er een kindje naar voren geroepen. Onze kids vermaakte zich prima, en Milan had een hobby gevonden in het kapotstampen van pepernoten. Hij kreeg zelfs nog even hulp van Nikki. En Danny was de pieten nog steeds aan het stalken.

Na een tijdje ging sinterklaas weer weg, en toen mochten de kado's opgehaald worden. Danny en William hebben die taak op zich genomen, en ze kwamen met vier kadootjes terug. Danny kreeg een mooi groot kasteel, Davey een auto met afstandsbediening, Milan een boot van Fisher Prise, en Nikki een boerderij van Fisher Prise.

Het was een hele geslaagde ochtend, alleen Milan was bang voor de pieten. Maar die was toch al met zijn verkeerde been uit bed gestapt.

Volgend jaar weer...?

Terug