15-09-2004 Milan heeft zich omgedraaid en school !
Het word hier steeds leuker !
Sinds kort horen we echte babybrabbels van Milan en Nikki. Ik moet soms echt goed luisteren aan de trap wie er nou eigenlijk wakker is, want ik hoor ineens allerlei andere geluidjes.
En Nikki begint al te lachen als ik haar uit het bedje haal. Davey heeft al wel laten zien dat hij kan lachen, maar heeft er niet zo vaak zin in. Milan laat ons nog even wachten op een big smile.
Gistermorgen heeft Milan zich voor het eerst omgedraaid op het aankleedkussen, van buik naar rug. Het is een klein mannetje, maar hier is hij zijn broer en zus mooi mee voor. Ook gaat hij zijn hele bedje door, en hebben we de knuffels en deken er vanaf moeten halen. Want hij ligt ook telkens overdwars in zijn bed.
En we kregen gisteren heel goed nieuws te horen...de eigen bijdrage van de thuishulp word volledig vergoed door William zijn werk. Ik ben echt zo erg blij, dat ik er de hele dag aan zit te denken. De hulp die we hebben is echt fantastisch, en we hebben de grootste lol samen. Dus nu kan ze voorlopig nog een tijd blijven, en hoef ik me daar geen zorgen om te maken.
Deze week voor het eerst met de “honingpot” naar school gelopen, om Danny op te halen. Op school kreeg ik veel reacties van andere moeders, maar dat is ook wel leuk. De meeste moeders zagen me wel elke keer lopen met één baby. Want soms neem ik er één mee op mijn arm, als ik Danny naar school breng. Dus toen ze me zagen komen met de drielingwagen was het van: "O, je hebt er drie!" Ik zag je wel telkens met en baby lopen. En ik zei: "Ja, en het was elke keer een ander"
20-09-2004 Inbakeren
Het inbakeren was geen succes, want vanaf toen is Davey veel meer gaan huilen. Ik had er geen goed gevoel bij, dus ben ermee gestopt.
Gisteren ben ik met hem naar het cb geweest, om hem eens na te laten kijken. Gelukkig niets gevonden, maar wat is er dan aan de hand?
Vandaag was hij redelijk rustig, en eigenlijk was hij dit afgelopen weekend ook al wat meer. Maar vanavond is het weer helemaal mis.
Nu ligt hij dus wel te slapen, maar moet nog een voeding hebben.
24-09-04 Schuldgevoel !
Ik zit geen moment stil, maar het is ook heel erg leuk. En het is zo leuk om te zien hoe verschillend ze zijn van karakter. Ze lijken totaal niet op elkaar.
Maar soms is het ook wel moeilijk, ik heb toch regelmatig een schuldgevoel. Davey krijgt de meeste aandacht, omdat hij het meest huilt of ongemakkelijk is.
Milan zorgt wel dat hij aandacht krijgt, die blijft net zolang huilen tot hij word gepakt, en dan is het gelijk over. Maar ja, soms kan het niet anders. Als de andere twee ervan wakker worden moet je wel.
Nikki word soms bijna vergeten omdat ze zo makkelijk is. En als ze alledrie een fles willen, pak ik toch diegene die het hardst huilt. En als ze een fles op heeft, dan is ze in dromenland, en is er geen tijd meer om te knuffelen.
Soms is er wel eens één die de aandacht vraagt, door met die grote ogen je aan te blijven kijken. Maar na een tijdje moet je die toch weer neerleggen, terwijl ik dan liever nog even door was gegaan met spelen. Of ik ga naar boven omdat ze huilen, en dan sta ik daar van: "Wie ga ik het eerst pakken?", en later denk ik dan van, "Waarom heb ik die gepakt?", ik zal toch geen voorkeur hebben? Op dat soort momenten had ik er liever eentje gehad, ook al weet ik dat ik bevoorrecht ben.