Kraamhulp en Thuiszorg

Over Kraamhulp en de Thuiszorg is heel weinig te zeggen, omdat dit heel erg verschillend is per gezin. Wij hebben heel veel geluk gehad, en ik kan dan ook alleen mijn eigen verhaal vertellen. Veel drielingen liggen vanaf hun geboorte een tijd in het ziekenhuis, waardoor vaak geen recht meer is op kraamhulp, en niet elke verzekeringsmaatschappij geeft uitstel tot kraamhulp. De laatste jaren zijn er veel dingen veranderd bij de thuiszorg, en zijn veel regeltjes aangescherpt, waardoor veel gezinnen geen hulp meer word verleend. Bij de thuiszorg word vooral ook gekeken naar familie en vrienden die jou kunnen helpen.

Toen ik thuis kwam uit het ziekenhuis met de baby's had ik nog een paar dagen kraamhulp over. Ze kwamen met z'n tweeën en dat hadden we ook zeker nodig. Allebei waren ze heel lief voor de oudste, en zijn zelfs met hem en de hond wezen wandelen, zodat mijn man en ik even alleen konden zijn.

Maar na 4 dagen sta je ineens helemaal alleen voor de zorg van 4 kinderen waaronder een drieling. We kregen een indicatie van 40 uur recht op hulp, waar we uiteraard heel erg blij mee waren. Maar dan moest er natuurlijk ook iemand zijn die ze naar ons toen konden sturen. Het probleem was ook dat het nog zomervakantie was, en veel mensen op vakantie waren op dat moment. Ze vonden voor de eerste twee weken een jong meisje wat na de vakantie weer naar school zou gaan. We hadden keihard hulp nodig, maar eigenlijk waren we vooral druk met irriteren. Ze wist namelijk niet eens hoe ze een bloemkool klaar moest maken !

Maar na die twee weken moest mijn man toch echt weer aan het werk, en zag ik het helemaal niet zitten om alles in mijn eentje te gaan doen. En bovendien ging de oudste voor de eerste keer naar school. Een paar dagen voor die datum kregen we het verlossende telefoontje, ze hadden iemand gevonden maar niet voor de voledige 40 uur. Ik wist dat ik geen keus had, en alles aan moest pakken wat ik kon krijgen. Maar vanaf de eerste dag klikte het al meteen met haar, en we zijn zelfs vriendinnen geworden. Ze is zes maanden bij ons gebleven, voor 30 uur in de week. Daarna werd haar contract niet meer verlengd en liep mijn indicatie af.

Op dat moment waren ze bij de thuiszorg aan het inkrimpen en konden ze niet veel meer voor me doen. Ik moest dus gaan afbouwen, en als de baby's een jaar zouden worden kreeg ik geen hulp meer. We gingen dus al gauw van 20 uur naar 10 uur en daarna naar 5 uur hulp in de week. Die laatste zes maanden heb ik gelukkig ook een vaste hulp gekregen, dus daar had ik wel weer geluk mee.

Inmiddels kon ik het ook steeds beter alleen af, alleen moest ik nu ook het huishouden er weer bij gaan doen. Het was natuurlijk wel even wennen, maar het ging me best wel goed af. Ik wilde ook graag weer de touwtjes in eigen handen hebben, en niet meer afhankelijk zijn van anderen.

Ik mag dus eigenlijk niet klagen, want er zijn veel gezinnen die helemaal geen hulp meer krijgen, en daarbij had ik ook nog eens zulke fijne hulpen.

Informeer tijdens de zwangerschap alvast wat de verzekering, kraamhulp en thuiszorg voor jullie kan gaan betekenen, zodat je niet voor verassingen komt te staan. Er veranderen regelmatig regeltjes, dus je kan er beter zelf tijdig achteraan gaan.