Voor de meerlingouders die al een ouder kind hebben, is het brengen en ophalen van en naar school vaak een probleem.

Toen Danny voor het eerst naar school ging, waren de 3 baby's net 4 weken oud. We hadden het eerste half jaar een vaste hulp, en met haar heb ik kunnen regelen dat ik Danny zoveel mogelijk zelf naar school kon brengen en ophalen. Voor de keren dat dit niet kon, ging hij met een buurvrouw mee naar school. Haar zoontje en Danny zaten bij elkaar in de klas. Het was wel een geregel, maar ik wilde hem heel graag zelf naar school brengen.

Het tweede half jaar kreeg ik steeds minder hulp, en ging Danny ook steeds vaker met de buurvrouw mee naar school. Dit vond hij gelukkig helemaal niet erg, en wende er ook geleidelijk aan. Als het buiten droog was, en de baby's waren vroeg wakker haalde ik hem ook wel eens lopend van school, en dit vond hij dan ook weer heel erg leuk.

Toen de baby's één jaar werden was het nog zomervakantie. En in die periode heb ik het ochtendslaapje eraf gehaald. Zo kon ik hun slaaptijden aanpassen aan de schooltijden. Vanaf dit moment ben ik Danny zelf naar school gaan brengen.

's Morgens was het even een drukte om iedereen op tijd aangekleed te hebben, maar dat wende vanzelf. We gingen dan met de auto naar school, en daar stond de bolderkar ook in. De voorvork kon los, en was makkelijk in elkaar te zetten. Zo gingen ze mee naar school, en konden ze voor Danny z'n klas wachten, zodat ik Danny naar binnen kon brengen.

Het geluk was dat er een supermarkt naast de school stond zodat we gelijk een boodschapje konden doen. Dat was ook erg leuk voor de kleintjes omdat ze dat nog niet zo vaak mee hadden gemaakt. Daarna kon ik alles weer in de auto zetten en reden we naar huis.

Tussen de middag moest Danny weer opgehaald worden, en dan gingen de kleintjes ook weer mee. Ik zorgde dan dat ze al een broodje hadden gegeten, en gedronken. Bij school bleef ik bij de auto staan, en Danny kwam dan naar mij toe gelopen. Thuisgekomen bracht ik de kleintjes gelijk naar bed, en kon daarna rustig met Danny brood eten. Daarna bracht ik hem weer naar school toe met de auto, en zorgde dat een buurvrouw even bij de kinderen was.

Aan het eind van de middag haalde ik de kleintjes op tijd uit bed, zodat ze weer mee konden naar school. Ik gaf ze dan altijd een beker drinken in de auto, die ik al klaar had gezet. Als er iemand op visite kwam, of een buurvrouw wou helpen probeerde ik altijd af te spreken dat ze bij mij waren als Danny uit school moest worden gehaald of gebracht moest worden. Ze vonden het dan helemaal niet erg om even 5 minuutjes op te passen. En daar was ik erg mee geholpen, want dat scheelt heel veel werk.

Toen de baby's 1,5 jaar oud waren zijn we verhuisd naar een andere buurt. Danny ging naar een andere school, en die staat zo ongeveer voor onze deur. Dus dat was helemaal fantastisch, want het heen en weer rijden werd me soms wel eens teveel.

SCHOOLRITUEEL (1,5 jaar)

Het schoolritueel kwam er dus ineens heel anders uit te zien.

Om 07.00 uur ga ik zelf uit bed en zorg dat ik om 07.15 uur zelf klaar ben. Als Danny dan nog slaapt maak ik hem wakker en stuur hem aan om zich aan te kleden. Daarna gaat hij zelf naar beneden om zijn brood op te eten.

Ondertussen ben ik dan al begonnen met het aankleden van de kleintjes. Als ik daar mee klaar ben, gaan ook zij mee naar beneden. Ze gaan dan even spelen in de box, terwijl ik de papflessen klaar maak. En de tas van Danny in orde maak.

Terwijl ze de papflessen opdrinken in de box help ik Danny met wassen en tanden poetsen in de keuken.

Als iedereen klaar is gaan we de jassen aantrekken. We hebben gelukkig een halletje die dicht kan zodat ze niet weer de kamer in kunnen lopen.

Dan vertrekken we lopend naar school. Ik hou twee kinderen vast, en Danny neemt ook één kind mee aan de hand.

Op school aangekomen hangt Danny zijn jas op, terwijl ik de kleintjes op een stoel zet. In het begin waren ze nog een beetje verlegen dus daar heb ik gebruik van gemaakt. Nu weten ze niet beter en blijven ze mooi zitten.

Dan kan ik Danny even aan het werk zetten met een werkje of speelgoed.

Dan neem ik de kleintjes weer mee aan de hand, nou ja, twee dan. De derde mag zelf meelopen naar huis. In het begin werkte dat helemaal niet, want die ging alle kanten op behalve de goede. Maar na een tijdje wisten ze goed de weg, en werd het makkelijker. Nikki liep het beste mee, dus die mocht dan los lopen, en toen de andere het door hadden gingen we wisselen.

Tip: Het is heel belangrijk dat je aan het begin van het schooljaar gaat praten met de juf van je kind. Als je de situatie uitlegt dan is er vaak begrip. Ze kan bijvoorbeeld je kind even wat beter in de gaten houden als je iets te laat bent met ophalen.