Danny (Jay) is onze oudste zoon en is geboren op 12 Juni 2000.

De zwangerschap liep vlekkeloos, maar ik moest wel onder controle blijven in het ziekenhuis en daar ook bevallen. Ze zagen op de echo's dat hij aan de grote kant was, en ze wilde dat in de gaten blijven houden.

Na 8 uurtjes weeën werd hij geboren met behulp van een vacüumpomp en woog 4885 gram. Helaas kreeg hij daar wel veel hoofdpijn van en was zo erg misselijk dat zijn maagje leeggepompt moest worden. Na een paar dagen begon hij pas te drinken.

Hij was een heerlijke baby, maar veel te wijs voor zijn leeftijd. We moesten hem veel bezig houden, en veel nieuwe uitdagingen geven. Toen hij 6 maanden was kon hij langs de tafel lopen, en dat gaf hem al veel voldoening.

Maar toen hij ging kruipen, met 8 maanden, ging er een wereld voor hem open. Hij kon overal komen waar hij maar heen wilde, en vanaf dat moment veranderde hij in een hele lieve en makkelijke baby. En hij is altijd zo rustig gebleven. Zijn eerste losse stapjes zette hij met 10 maanden, maar hij ging pas los lopen toen hij 11 maanden was.

Toen hij twee jaar oud werd ging hij twee ochtenden naar peuterspeelzaal "Kris Kras".
Dat vond hij in het begin helemaal niets en moest de eerste tijd altijd weer huilen als ik wegging.
Als ik eenmaal weg was dan kon hij zich wel vermaken.

Hij kende bijna geen kinderen van zijn leeftijd en vond andere kinderen dan ook helemaal niets, en was ook heel afstandelijk tegen ze. Daarom had ik besloten om hem naar de peuterspeelzaal te brengen en op zoek te gaan naar een oppaskindje. Die vonden we ook, en het was een hele leuke tijd die twee jaar dat hij bij ons kwam. We hebben veel geknutseld, gewandeld, in de tuin gespeeld, en ook gewoon auto's gekeken aan de grote weg.

Danny werd een week na zijn tweede jaar zindelijk, en heeft bijna nooit meer een "ongelukje" gehad. Auto's werden in zijn tweede levensjaar een passie, en speelde het liefst alleen maar met speelgoedauto's. Toen hij bijna drie jaar werd kon hij al zo'n 10 automerken herkennen.
Deze "hobby" is nooit meer over gegaan, en zijn kamer staat dan ook vol met auto's.

Zijn derde jaar was ook een makkie voor zijn ouders. Familie en vrienden waren gelijk verkocht als ze hem leerde kennen.

Toen hij 3,5 jaar oud was, raakte ik zwanger van de drieling, en Danny vond het vanaf het begin al leuk. Voordat we wisten dat het er drie waren, zei hij telkens dat er twee baby's in mijn buik zaten. Hij stond er dan ook niet van te kijken toen we vertelde dat het er drie waren.

Aangezien we maar twee slaapkamers hadden moest Danny tijdelijk een slaapkamer delen met ons. Dat vond hij helemaal niet erg, en we hadden er een leuk plekje van gemaakt.

Vijf weken na zijn 4e verjaardag werden zijn broertjes en zusje geboren. Hij heeft bijna geen aanpassingsproblemen gehad, en was gelijk al heel trots op ze. Meehelpen vond hij dus ook heel erg leuk, en als het aan hem lag kwamen er nog meer baby's.

Toen de baby's vier weken oud waren ging hij voor het eerst naar de basisschool, en daar was hij ook echt aan toe. De zomervakantie had lang genoeg geduurd, en het was goed voor hem om even wat anders te zien dan alleen maar baby's. Hij vond het gelijk leuk op school, en dat kwam mede door zijn allereerste verliefdheid. Pien werd zijn grote liefde, vanaf ongeveer de eerste schooldag.

Toen hij in de zomer 5 jaar was geworden, werd het tijd om zonder zijwieltjes te gaan fietsen.
Op deze foto kwam hij voor het eerst los naar me toe fietsen, je kan zien dat hij helemaal straalt van trots.

Het was heel pijnlijk dat hij Pien moest verlaten toen we gingen verhuizen. Er stonden gelukkig heel veel dingen tegenover, waardoor het verhuizen niet zo erg was. Ze hebben beloofd om contact te houden, en nog eens af te spreken.

Danny ging naar een andere school, want die staat namelijk héél dicht bij onze nieuwe woning. Hij mocht dan ook al heel gauw zelf naar huis lopen, en is heel erg blij met z'n zolderkamer. Eindelijk had hij weer wat meer ruimte voor zijn auto's en Playmobil. Hij heeft dit ook echt verdiend.

Als de baby's 's middags op bed liggen, mag hij altijd even spelen met de X-box. Hij is daar erg goed in, en kan sommige spelletjes beter dan zijn vader.

Zijn zusje Nikki vind hij heel erg lief, en zij kan eigenlijk niets fout doen bij hem. Als Danny op de bank zit om televisie te kijken, dan kruipt ze dicht tegen hem aan. Milan lijkt qua karakter veel op Danny, en daar botst het nogal eens mee. Maar Milan kijkt vooral tegen zijn grote broer op, maar dat ziet Danny heel anders. Met Davey kan hij wel goed opschieten, en Danny helpt hem ook met nieuwe dingen leren.

Verder is Danny heel erg gek op zijn Oma, en hij is altijd blij als ze bij ons is. Ze verwent hem veel te veel met snoepjes, maar daar heb je een Oma voor, toch?

31 Januari heeft Danny zijn eerste "Open podium" gedaan op school. Alle groepen doen er elk jaar aan mee, en dan met 2 groepen tegelijk. Danny zit in groep 1/2 en zij hebben dit jaar met groep 5 gewerkt, en het thema was “dansen”. Het is vaak een jongere groep met een oudere groep samen.

De bedoeling is om met dit optreden zelfvertrouwen te krijgen. Niemand moet meedoen, maar ze zijn er op zo’n leuke manier mee bezig dat alle kinderen graag willen. In het begin heb ik er wel mijn vraagtekens bij gezet, maar nu ik het heb meegemaakt vind ik het een goed initiatief.

Danny stond op zijn skateboard kunstjes te doen naast de breakdancers van groep 5. Hij is die jongen met de lichtbruine blouse, cowboyhoed en rode zakdoek om zijn nek.

De linedancers van groep 5 staan in het midden en de kleuters langs de kant hun eigen dansje te doen.
Danny staat helemaal rechts op de foto.

Ook is Danny begonnen met wisselen, de eerste twee tanden zijn er al uit.

Vanaf een paar weken na de verhuizing heeft Danny het erg moeilijk gehad. Hij was ineens erg baldadig en boos. Dit heeft best wel een tijd geduurd, waardoor de sfeer niet zo gezellig was in huis. Maar steeds ging het iets beter tot het weer helemaal goed ging, en weer prima in zijn velletje zat. Waarschijnlijk was het hem even teveel geworden. Maar een verhuizing en gelijk naar een nieuwe school gaan is natuurlijk ook niet niks.

Toen Danny 5 jaar oud was ging hij op zwemles en dat vond hij in het begin best wel eng, en had steeds minder zin om erheen te gaan. Maar na een tijdje wennen ging het steeds beter en durfde hij onder water te gaan met zijn hoofd, en vond het ook leuk om te gaan zwemmen.

12 Juni is Danny 6 jaar geworden, al een hele grote vent dus. Ik kreeg van de week dan ook te horen dat hij echt geen Bob de Bouwer shirt aan kon trekken, want hij is al 6 jaar.

Ga hier naar het verslag van Danny's 6e verjaardag



Danny zit nu in groep 3 en heeft het daar erg naar zijn zin. Hij heeft wat moeite met het werktempo, dus de juffen moeten hem erg stimuleren. Maar voor de rest gaat het goed. Ook kan hij al best goed lezen, en leest ook zijn broertjes en zusje voor. Eerst kon hij vaak niet verder omdat hij nog niet alle letters had gehad, vooral de letters "oe", "ui", "eu" enz. Maar die heeft hij nu ook onder de knie en leest al steeds sneller.

Danny vind het heel erg leuk om 's avonds op te blijven, vooral als we dan een film gaan kijken en hij daarbij chips mag eten.

Hij heeft er ook een nieuwe hobby bij, kleuren en tekenen! Voor de zomervakantie kwam hij niet verder dan twee stukjes in te kleuren en daarna er maar een beetje omheen te tekenen. Maar nu is hij een paar uur bezig om een kleurplaat helemaal af te maken. En trots dat we zijn. Ik vind het ook erg leuk, want ik doe net zo graag met hem mee.

Danny is steeds meer tanden aan het wisselen. Op dit moment is hij bovenin 3 tanden naast elkaar kwijt. Hij geeft nu enorme klapzoenen!

Als je verder wilt lezen hoe Danny zich staande houdt tussen de drieling-perikelen, lees dan verder op "onze weblog".