Nikki (Dominique) werd als laatste van de drieling geboren om 17.06 uur op 22 Juli 2004. Ze werd geboren d.m.v. een keizersnede en woog 3195 gram. De geboorte verliep prima, maar ze kwam wel in stuithouding te wereld.
Ze mocht een nachtje in de couveuse blijven, en de volgende ochtend lag ze al in een gewoon bedje. Na vijf dagen mocht ze met mama en haar broertjes mee naar huis.
Over Nikki valt eigenlijk heel weinig te vertellen, want ik heb nog nooit zo'n makkelijk kind gezien.
De eerste twee maanden hebben we haar eigenlijk alleen maar met haar ogen dicht gezien.
Ze werd alleen wakker als ze honger had, en daarna viel ze weer als een blok in slaap.
Ze heeft zelfs wel flessen leeggedronken terwijl ze haar ogen niet open had gedaan.
Maar na een tijdje werd ze steeds meer wakker en ging als eerste van de drie zelfstandig zitten, en trok zich als eerste op in de box, en ging ook als eerste langs de tafel lopen.
Los lopen deed ze als laatste van de drie, omdat ze niet achter kon blijven natuurlijk. Ze was toen 13 maanden oud. Het was heel erg wankel, maar ze kreeg het steeds beter onder de knie. Ze valt nog steeds wel gauw over een obstakel, omdat ze dan ergens heel snel wil zijn.
Nikki is een echt moederskindje, en kan moeilijk zonder mij.
Het liefst zit ze de hele dag bij me op schoot, maar dat kan helaas niet.
Ze blijft net zolang drammen tot ik even ga zitten, zodat ze haar zin krijgt.
Ze heeft dan ook verschillende fases gehad van eenkennigheid, en gaat niet zo gauw uit haarzelf bij iemand anders zitten. De jongens krijgen ook vaak jaloerse blikken als ze even bij me zitten. Sinds kort maakt ze steeds meer contact, maar mama blijft toch favoriet.
Nikki is ons enigste meisje, en dat was toch een hele verassing. In haar doen en laten is ze ook een echte meid, en houd nu al van tutten en haarfrutsels.
's Nachts horen we haar nooit, alleen soms als ze wakker word van haar broertjes. Zo gauw als ze haar bedje voelt, pakt ze haar duim en die laat ze niet meer los totdat ze weer uit bed gaat. Overdag duimt ze niet, alleen in bed.
Ze praat heel erg weinig, maar begrijpt alles wel heel goed. En ze helpt me ook heel graag met dingen aangeven, en is daar dan heel erg trots op. Ze is een echte giechel en een knuffelkont.
Nikki was altijd een beetje bang voor water, en vond haren wassen helemaal niets aan. Maar tegenwoordig vind ze water heel erg leuk, en gaat expres met haar gezicht onder water. En gooit zelfs water over haar hoofd heen.
Ze zit nog steeds heel graag bij mama op schoot, en wil het liefst door mij naar bed worden gebracht. Maar ze is wel heel erg veranderd de laatste tijd, en maakt meer contact met andere mensen. Ze stelt zichzelf steeds meer open.
Kletsen doet ze ook steeds meer, en zegt veel woorden na. Op haar manier kan ze dan een heel gesprek voeren.
Haar duim gebruikt ze al een tijd niet meer. Ze duimde altijd als ze naar bed ging, maar blijkbaar heeft ze hem niet meer nodig.
We zijn er wel achter gekomen dat ze een hele sterke eigen wil heeft. Als ze iets graag wil of juist niet dan kan ze dat heel lang volhouden.
Verder vind ze dansen heel erg leuk, maar ze maakt er hele rare bewegingen bij. Dat is vooral erg lachwekkend. Het is een hele lieve meid !
22 juli 2006 is Nikki 2 jaar geworden.
Het was een hele leuke dag en het verjaardagsverslag kan je hier lezen.
